Telarina zhurla
No,
no l era mía cuel no,
cuel que golea scríver.
Da novo no.
No se sa pi que parole doperar,
cuái pinsier chamar su.
De colpo le libertá le é strete,
le strade le é straque,
i mur i é storti,
i let godi,
le squene gobe.
Al sono no l basta no,
par oler butarse dó.
Gol éser batedá
e batest
ancora depí
par infundirse dó.
Al é senpre de
proar a inpienir calcosa,
de créder que se inpienís calcosa,
beŝuc,
intanto que la dente
la vive,
la parla
e la perzh vita e parole.
Tu sent i spentúi,
i ŝgorlúi de la to testa,
come que i fuse animalet
su par sora de le to zhigade.
Sot sto zhielo bianc cua,
de tera negra,
guen é an álbero inpiantá,
lu de sol,
in medo l deŝert.
Rivará bonora la ora,
rivará cualquedún,
magari le so parole,
magari na zheta.
Strac,
de ste parole cua,
ñanca mai masa dite.
Strac,
de óndergue oyo a
l mondo.
Co le man tute sporque,
senzha ñanca aver laorá.
Agro de la parola cariega:
agro, defato, de la cariega,
de na cariega.
Cariega.
Vero poca idea de sentarse dó,
ancora,
vero solque par levar su,
dobota.
E riva an storniŝo de sono
que no se á caro indormenzhar.
Senpre cuel, tu sé.
Tu avarei pi caro
éser na scudela de café
da marendar a le ŝgüelte.
La to testa la te schopa,
tu schopa ti,
schopa l to mondo,
al to mondo dret,
net,
de cuert crozhefiŝá.
Aromai,
tu dis,
al é ora de ndar,
ma maturlán tu resta,
invenzhe,
a scoltar i strépiti
del to star ancora cua.
Te strasuda i danochi,
te screquedea i ochi,
tu zherca i tochi,
tu leca i pochi,
tu varda i stralochi.
Scríver inte la to lengua,
tu l sa,
al é fargue al mul a l mondo,
bestemar davanti de n dío
que no l te á ñanca fat.
Da le olte
no se scrive ñanca pi,
co se scrive.
Elora cázhete mo
a parlar, pitost.
Ma se gue parla a i mort,
parque cuei no i pol pi
trarte par aria,
ŝmacarte l ánema.
Se gue parla a i mort,
co la fede de n vivo strac,
ŝlangorí.
Elora cázhete mo
a scríver da novo, pitost.
Ma se gue scrive a la scritura
come que la fuse al mondo.
Elora cázhete mo
a far cuel que tu ol, pitost.
Ma se gue á paúra a i fior,
squifo a le unbríe,
caro a la ŝyórdola,
gola a le néole,
pecá a le siŝánfole.
Elora cázhete mo
a léder, pitost.
Ma se lezh
vero solque
par no mañarse la coda
fin fenir
tut inpetolá
o inchucá.
Ooh, elora ñent.
Ñant, tu ŝbalia a zhabotar.
Ñent, no tu á dit.
Ñint, no tu diŝará mai.
Ñont, tu squerzha mulós.
Ñunt, te tocará magari tontonar.
Ooh, elora aah.
Aah.
Mea.
Vía.
Toa.
Búa.
Elora lá.
Lá.
Vero lá.
Onde que tu sé.
Onde que tu sévita
a éser,
cañat.
Elora qué po,
par qué po.
Parque de sí,
parque de no,
parque se pol.
Se pol.
Ya po, lora.
Cázhete mo a
far de manco, pitost.
Adío, dío.
--
Publicado por Eduardo Montagner Anguiano para Scríver par véneto chipileño el 7/26/2009 08:37:00 AM
segunda-feira, 27 de julho de 2009
quinta-feira, 23 de julho de 2009
Suor dea Nicaragua
Ir para a mensagem anterior | Ir para a próxima mensagem | Voltar para as mensagensMarcar como não lida | Imprimir ResponderResponder a todosMover...Endrços eletrônicosFernandaPasta de escritos
Sinalizar esta mensagemRE: ComunicassionQuinta-feira, 23 de Julho de 2009 14:34
De: "Suor Lia Magarotto"Exibir informações de contatoPara: hotohonorio@yahoo.com.brCarissimo signore,
Ringrazio per il suo scritto che parla di amore al caro Veneto, alle radici del focolare domestico...e di nostalgia...Bravo!
Per i miei 54 anni d`America io ho perso un poco la fluidezza del parlare veneto, ma l`accento rimane. ed anche la nostalgia di ricordi cari che non tornano più.
Penso che l`amicizia che lei desidera io la posso conservare ricordandolo molto nelle mie gornaliere preghiere affinchè il Signore le conservi in vigore la gioventù accumulata nei suoi 83 anni. Gloria a Dio.
In quanto a frecuenza di usare questo mezzo sarà solo di tanto in tanto dato le mie troppe occupazioni. Comunque lo guarderò nel cuore come persona carissima.
La Madonna LO benedice, come lo faccio io.
Affettuosamente : Missionaria Veneta nel Centro America Suor Lia magarotto, (Salesiana di Don Bosco).
--------------------------------------------------------------------------------
Date: Wed, 22 Jul 2009 07:07:32 -0700
From: hotohonorio@yahoo.com.br
Subject: Comunicassion
To: liamagarotto@hotmail.com; luiginasilvestrin@hotmail.com
Sinalizar esta mensagemRE: ComunicassionQuinta-feira, 23 de Julho de 2009 14:34
De: "Suor Lia Magarotto"
Ringrazio per il suo scritto che parla di amore al caro Veneto, alle radici del focolare domestico...e di nostalgia...Bravo!
Per i miei 54 anni d`America io ho perso un poco la fluidezza del parlare veneto, ma l`accento rimane. ed anche la nostalgia di ricordi cari che non tornano più.
Penso che l`amicizia che lei desidera io la posso conservare ricordandolo molto nelle mie gornaliere preghiere affinchè il Signore le conservi in vigore la gioventù accumulata nei suoi 83 anni. Gloria a Dio.
In quanto a frecuenza di usare questo mezzo sarà solo di tanto in tanto dato le mie troppe occupazioni. Comunque lo guarderò nel cuore come persona carissima.
La Madonna LO benedice, come lo faccio io.
Affettuosamente : Missionaria Veneta nel Centro America Suor Lia magarotto, (Salesiana di Don Bosco).
--------------------------------------------------------------------------------
Date: Wed, 22 Jul 2009 07:07:32 -0700
From: hotohonorio@yahoo.com.br
Subject: Comunicassion
To: liamagarotto@hotmail.com; luiginasilvestrin@hotmail.com
sexta-feira, 17 de julho de 2009
Roberto Geovanni Zaniolo
Carissime, go visto 'a vostra reclamassiòn che no se vede nessun messaggio...
me despiase ma no so cossa che sia sucesso.
spero che se riferisse a questo "boetin" che ve mando da novo...
Me par de ricordare cjhe Suor Lia Magarotto del Nicaragua e Suor Maria Silvestrin
e sia state compagne de novissiato, cussì profito a scrìvarghe atute dò e saeudarle!
Coincidensa, me trovo anca Suor Luigina, salesiana,
che no ga ciapà 'l messajio, ma coincedensa, Suor Luigina zè anca Silvestrin...
magari si anca parenti.
Tra calche dì spedisso 'e novità pal mese de lulio... che go za quasi pronto.
'N abrasso nel Signore.
Roberto
Odete: gheto ciapà i messaji dove che te digo che so drio darme da fare
par procurarte 'l materiae stòrico so l'emigrassiòn???
Te go messo anca anca in contato co la Giorrgia Miazzo
che zè 'n personajio dea Region Veneto... gheto ciapà?
A presto
___________________________________________________________________________________________________________________
Zaniolo Roberto Giovanni
Via Pasinato, 41
35018 SAN MARTINO DI LUPARI (PD)
0039-049-9271527
E-Mail: zanioloconsuelo@hotmail.com
Skype: Robertogiovanni4
http://amissimondoveneto.jimdo.com/
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
me despiase ma no so cossa che sia sucesso.
spero che se riferisse a questo "boetin" che ve mando da novo...
Me par de ricordare cjhe Suor Lia Magarotto del Nicaragua e Suor Maria Silvestrin
e sia state compagne de novissiato, cussì profito a scrìvarghe atute dò e saeudarle!
Coincidensa, me trovo anca Suor Luigina, salesiana,
che no ga ciapà 'l messajio, ma coincedensa, Suor Luigina zè anca Silvestrin...
magari si anca parenti.
Tra calche dì spedisso 'e novità pal mese de lulio... che go za quasi pronto.
'N abrasso nel Signore.
Roberto
Odete: gheto ciapà i messaji dove che te digo che so drio darme da fare
par procurarte 'l materiae stòrico so l'emigrassiòn???
Te go messo anca anca in contato co la Giorrgia Miazzo
che zè 'n personajio dea Region Veneto... gheto ciapà?
A presto
___________________________________________________________________________________________________________________
Zaniolo Roberto Giovanni
Via Pasinato, 41
35018 SAN MARTINO DI LUPARI (PD)
0039-049-9271527
E-Mail: zanioloconsuelo@hotmail.com
Skype: Robertogiovanni4
http://amissimondoveneto.jimdo.com/
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
quarta-feira, 15 de julho de 2009
Brasil Telecom
ESTE É O MEU BRASIL.
Honório Tonial
Segunda-feira, 13 de julho de 2.009, manhã gélida de um inverno rigoroso.
Ao tentar o acesso à internet no meu computador recebo o surpreendente aviso de que não é possível.
Reviso as ligações e não encontro problemas.
Tento comunicar-me com a assistência à informática e uma gravação telefônica declara a impossibilidade de atender ao meu telefonema, “momentaneamente”.
Estranhando o termo adverbial procedo a um teste no aparelho telefônico fixo, servindo-me de um celular.
Nenhum defeito encontrado.
Começo a cismar....
- Algum conserto na rede externa ?
Improvável, pois, é dia útil, horário comercial e sem nenhum aviso?
Meu filho buscou informações junto à Brasil Telecom e desvenda-se o mistério.:
Falta de pagamento da mensalidade de junho.
- Ora bolas...! Mas é feito desconto em folha através do Banrisul...!
Saldo em conta corrente? Disponível e ainda uma pequena poupança para eventuais despesas.
Alguma ordem de suspensão de pagamento ? Negativo.
Na terça-feira, dia 14. continua o problema;
Junto ao Banrisul fomos informados que não existe nenhum documento nosso suspenso de pagamento.
Junto à Telecom local foi alegado mudança de plano por solicitação do cliente
Ora, alguém propôs tal medida
Ou seria o cliente que solicitou sustar o pagamento dos seus encargos e suspensão do serviços de telefonia e internet pelo espaço de 36 horas mediante pagamento da mensalidade e respectiva religação dos serviços.?
Sugerimos à Brasil Telecom que clientes com tal mentalidade poderão ser localizados mais facilmente entre os pacientes do Hospital Psiquiátrico de Porto Alegre, sede dos escritórios da empresa poupando tempo e encurtará distâncias.
Oxalá não mais volte a repetir-se tal absurdo e sirva de alerta aos que julgam que os contribuintes são pessoas anestesiadas que não sabem reagir.
Presumo que inventem outras evasivas tentando atribuir-nos a culpa
Erechim-RS., 16 de julho de 2009
Honório Tonial
Segunda-feira, 13 de julho de 2.009, manhã gélida de um inverno rigoroso.
Ao tentar o acesso à internet no meu computador recebo o surpreendente aviso de que não é possível.
Reviso as ligações e não encontro problemas.
Tento comunicar-me com a assistência à informática e uma gravação telefônica declara a impossibilidade de atender ao meu telefonema, “momentaneamente”.
Estranhando o termo adverbial procedo a um teste no aparelho telefônico fixo, servindo-me de um celular.
Nenhum defeito encontrado.
Começo a cismar....
- Algum conserto na rede externa ?
Improvável, pois, é dia útil, horário comercial e sem nenhum aviso?
Meu filho buscou informações junto à Brasil Telecom e desvenda-se o mistério.:
Falta de pagamento da mensalidade de junho.
- Ora bolas...! Mas é feito desconto em folha através do Banrisul...!
Saldo em conta corrente? Disponível e ainda uma pequena poupança para eventuais despesas.
Alguma ordem de suspensão de pagamento ? Negativo.
Na terça-feira, dia 14. continua o problema;
Junto ao Banrisul fomos informados que não existe nenhum documento nosso suspenso de pagamento.
Junto à Telecom local foi alegado mudança de plano por solicitação do cliente
Ora, alguém propôs tal medida
Ou seria o cliente que solicitou sustar o pagamento dos seus encargos e suspensão do serviços de telefonia e internet pelo espaço de 36 horas mediante pagamento da mensalidade e respectiva religação dos serviços.?
Sugerimos à Brasil Telecom que clientes com tal mentalidade poderão ser localizados mais facilmente entre os pacientes do Hospital Psiquiátrico de Porto Alegre, sede dos escritórios da empresa poupando tempo e encurtará distâncias.
Oxalá não mais volte a repetir-se tal absurdo e sirva de alerta aos que julgam que os contribuintes são pessoas anestesiadas que não sabem reagir.
Presumo que inventem outras evasivas tentando atribuir-nos a culpa
Erechim-RS., 16 de julho de 2009
Fr. Luis
Boa noite!
Sr. Honório,
Parabéns! É edificante ver uma pessoa de mais idade ainda disposta, tomando iniciativas, fazendo a sua parte na construção de um mundo melhor. Precisamos mostrar aos jovens que a pornografia, a supervalorização do sexo não passa de falta de saúde psiquico-afetiva. Muito enobrecedor, também, é o fato de o sr. estar a frente de uma associação que pretende manter acesa e viva a tradição de nostro talian veneto. Chi che bo ghe piaze de parlar-lo, mia vera! E quá a Corupá SC, andove son drio laorar mi, scolto alla domenega de matina um programa in tella rádio. Lé tutto in talian. Sol che quá, quando se vá parlar colla la gente, non semo mia boni de capirse polito, parche quá i parla el trentino. Ghé tante parole compagne, ma ghe ze anca un mucio de parole diverse. Ma par in tanto lassemo così. Allora ve desidero che ve mantegnessi sempre in salute. Che Dio, nostro Signor, ve benedissa gran tanto e ve dae ancora tanti anni de vita.
Un saludo special,
Fr. Luis, scj
2009/7/11 Honório
Sr. Honório,
Parabéns! É edificante ver uma pessoa de mais idade ainda disposta, tomando iniciativas, fazendo a sua parte na construção de um mundo melhor. Precisamos mostrar aos jovens que a pornografia, a supervalorização do sexo não passa de falta de saúde psiquico-afetiva. Muito enobrecedor, também, é o fato de o sr. estar a frente de uma associação que pretende manter acesa e viva a tradição de nostro talian veneto. Chi che bo ghe piaze de parlar-lo, mia vera! E quá a Corupá SC, andove son drio laorar mi, scolto alla domenega de matina um programa in tella rádio. Lé tutto in talian. Sol che quá, quando se vá parlar colla la gente, non semo mia boni de capirse polito, parche quá i parla el trentino. Ghé tante parole compagne, ma ghe ze anca un mucio de parole diverse. Ma par in tanto lassemo così. Allora ve desidero che ve mantegnessi sempre in salute. Che Dio, nostro Signor, ve benedissa gran tanto e ve dae ancora tanti anni de vita.
Un saludo special,
Fr. Luis, scj
2009/7/11 Honório
quarta-feira, 8 de julho de 2009
ELUANA
ELUANA
Quando el bacan dee pàcioe ga perso el timon;
a querta freeda , ga caresà ,
e to man fiape e el to corpo.
Quando el tempo, queo de chealtri ,
queo de noaltri , xe pasà sol to tempo
sensa girarse , fasendo finta de gnente;
eora , soeo eora , drento in te stomego
go sentio on strucon ,
e in tea testa e robe sicure se ga smissià ,
come na matassa ingarbujà .
Bestie , semo , de na società maeà,
sensa confini sicuri,
sensa rategno , sensa vergogne,
in doe che ogni di ,
nel siensio de on ospedae se abortise on ceo ,
e i ospedai xe tanti ,e i cei morti ,
sensa na storia da contare ,
i xe tanti , morti sensza ver dito gnente
sensa colpa e sensa maeatia ,
e se femo tanta maraveja , e tanto pacioeare ,
so ti Eluana , simboeo da sacrificare
a na cultura orba dove a vita vae ,
se a va drio a so strada ,se no a rompe e bae .
Altra storia , a to storia ,co ti se vende i giornai,
se varda ea teevision ,se scolta zente scaldonai
so discussion che finisse ,
quando che stufo te struchi el boton
par stuare a teevision ,
sicuro che da quei , te ghe capio manco
de queo che xa te savei.
Co ti morta , xe caduo a rosta ,
tra el ben e el mae ,tra ea vita e a morte ,
tra a volontà del maeà ,e a volontà
de chi xe deventa paron del to destin
se no te pui parlare.
E ,vien dato par scontà ,che te toca acetare,
e decision de staltri…..
del resto , come farisito a rifiutare ?
Ma ti morta ,a to boca sarà,urla al mondo na verità.
El to siensio deventa on deo pontà so sta civiltà,
so sta libertà ,dove te ghemo fato morire
sensa bere, sensa magnare .
Questa , xe a pietà ,nostra e de to pare .
Deso , soto on nisoeo ,te speti l’ultimo insulto
sol to corpo sensa difesa ,
el corteo che te taja ,el corteo che te verze ,
par capire on parchè ,
par catare na colpa o na rason .
Eluana ,
anca mi so pare ,e te go sentio mancare ,
e no go dubi , soa colpa , sol parchè.
A vita a ga on presso, anca se dee olte a gnen svendua,
par teorie bislache ,par argomentasion indegne
dell’omo e de a so rassa.
A vita ga vaeore ,anca quea dell’ultimo desperà,
o del vecio endicapà soeo se xe l’amore
el sentimento che move l’umanità
Co ti, xe morto anca on poco de mi ,
on poco de eù , on poco de chealtro ,
on poco de staltro …
e no se poe ,far finta de gnente ,
zente in meso aea zente ognuno col so saco da portare ,
ma co poca pasiensa ,se ghe xe qualcuno da giutare .
Che a vita no a ga presso e no a se poe tocare ,
xe on vaeore da mostrare ,
na convinsion da difendare .
Oncò , 9 de febraro ,de stano , dumieenove,
xe cadua a mascara ,de on costume de stagion ,
e soto….el tristo spetacoeò de on sepolcro imbiancà,
de colpe e ragion che se confonde ,
fra a zente de strada e i capi dee istitussion.
In te l’aria, i primi segni dea primavera ,
el tiepido dell’aria ,e geme del rosaro
e sciopa soto a scorsa …
soeo el to corpo ,no gavarà primavera
e fra qualche tempo a memoria nostra ,
sarà piena de altri fati , altre storie ,
quando se sarà sugà , e false lagrime che te ga crià
e el soe scaldarà a nostra istà ,
a nostra vita seguirà il suo corso
e ti desmentegà te gavarè pace
te gavarè el siensio de Paluzza , a to tera ,
che te accoglierà e ti strenzarà nell’ultima carezza,
nell’ultima sincera carezza
fin all’eternità
Zaniolo Roberto * 9 febraro 2009
Quando el bacan dee pàcioe ga perso el timon;
a querta freeda , ga caresà ,
e to man fiape e el to corpo.
Quando el tempo, queo de chealtri ,
queo de noaltri , xe pasà sol to tempo
sensa girarse , fasendo finta de gnente;
eora , soeo eora , drento in te stomego
go sentio on strucon ,
e in tea testa e robe sicure se ga smissià ,
come na matassa ingarbujà .
Bestie , semo , de na società maeà,
sensa confini sicuri,
sensa rategno , sensa vergogne,
in doe che ogni di ,
nel siensio de on ospedae se abortise on ceo ,
e i ospedai xe tanti ,e i cei morti ,
sensa na storia da contare ,
i xe tanti , morti sensza ver dito gnente
sensa colpa e sensa maeatia ,
e se femo tanta maraveja , e tanto pacioeare ,
so ti Eluana , simboeo da sacrificare
a na cultura orba dove a vita vae ,
se a va drio a so strada ,se no a rompe e bae .
Altra storia , a to storia ,co ti se vende i giornai,
se varda ea teevision ,se scolta zente scaldonai
so discussion che finisse ,
quando che stufo te struchi el boton
par stuare a teevision ,
sicuro che da quei , te ghe capio manco
de queo che xa te savei.
Co ti morta , xe caduo a rosta ,
tra el ben e el mae ,tra ea vita e a morte ,
tra a volontà del maeà ,e a volontà
de chi xe deventa paron del to destin
se no te pui parlare.
E ,vien dato par scontà ,che te toca acetare,
e decision de staltri…..
del resto , come farisito a rifiutare ?
Ma ti morta ,a to boca sarà,urla al mondo na verità.
El to siensio deventa on deo pontà so sta civiltà,
so sta libertà ,dove te ghemo fato morire
sensa bere, sensa magnare .
Questa , xe a pietà ,nostra e de to pare .
Deso , soto on nisoeo ,te speti l’ultimo insulto
sol to corpo sensa difesa ,
el corteo che te taja ,el corteo che te verze ,
par capire on parchè ,
par catare na colpa o na rason .
Eluana ,
anca mi so pare ,e te go sentio mancare ,
e no go dubi , soa colpa , sol parchè.
A vita a ga on presso, anca se dee olte a gnen svendua,
par teorie bislache ,par argomentasion indegne
dell’omo e de a so rassa.
A vita ga vaeore ,anca quea dell’ultimo desperà,
o del vecio endicapà soeo se xe l’amore
el sentimento che move l’umanità
Co ti, xe morto anca on poco de mi ,
on poco de eù , on poco de chealtro ,
on poco de staltro …
e no se poe ,far finta de gnente ,
zente in meso aea zente ognuno col so saco da portare ,
ma co poca pasiensa ,se ghe xe qualcuno da giutare .
Che a vita no a ga presso e no a se poe tocare ,
xe on vaeore da mostrare ,
na convinsion da difendare .
Oncò , 9 de febraro ,de stano , dumieenove,
xe cadua a mascara ,de on costume de stagion ,
e soto….el tristo spetacoeò de on sepolcro imbiancà,
de colpe e ragion che se confonde ,
fra a zente de strada e i capi dee istitussion.
In te l’aria, i primi segni dea primavera ,
el tiepido dell’aria ,e geme del rosaro
e sciopa soto a scorsa …
soeo el to corpo ,no gavarà primavera
e fra qualche tempo a memoria nostra ,
sarà piena de altri fati , altre storie ,
quando se sarà sugà , e false lagrime che te ga crià
e el soe scaldarà a nostra istà ,
a nostra vita seguirà il suo corso
e ti desmentegà te gavarè pace
te gavarè el siensio de Paluzza , a to tera ,
che te accoglierà e ti strenzarà nell’ultima carezza,
nell’ultima sincera carezza
fin all’eternità
Zaniolo Roberto * 9 febraro 2009
quinta-feira, 2 de julho de 2009
Ary Vidal
De: "Ary Sebastiao Vidal" Exibir informações de contatoPara: "Honório Tonial" Si caro amigo Tonial e amissi Véneti del Mondo!
Faremo tuto par sgrandar e mantegner vivo el nostro Talian Véneto in tute le bande del mondo.
La pianta del Talian la ze forte e gnanca i venti dela modernità i pol butar do sto grando álbero Talian, che el ze drio frutificar ogni olta de pu, l'è cosita che faremo, ndemo sensa fermarse... "La paura ze el primo pensiero che gavemo de mandar via, par noantri sevitar in armonia | chi ga paura no fa gnente e le parole dei nostri antenati no more mai, parché ze parole de zente che ga fato stória, i ga fato la Mérica par noaltri e cosita con sto coraio dei noni faremo tuto quel par mantergnar vivo el nostro parlar e la nostra stória, incora con la difusion via internet dela nostra cultura Taliana Véneta.
Un grandíssimo strucon de man a tuti i amissi Véneti del Mondo. Ary Vidal
2009/7/2 Honório Tonial
ASVIRMONTAVE
Honório Tonial
Go sentisto dir che anca ”na busia
Faremo tuto par sgrandar e mantegner vivo el nostro Talian Véneto in tute le bande del mondo.
La pianta del Talian la ze forte e gnanca i venti dela modernità i pol butar do sto grando álbero Talian, che el ze drio frutificar ogni olta de pu, l'è cosita che faremo, ndemo sensa fermarse... "La paura ze el primo pensiero che gavemo de mandar via, par noantri sevitar in armonia | chi ga paura no fa gnente e le parole dei nostri antenati no more mai, parché ze parole de zente che ga fato stória, i ga fato la Mérica par noaltri e cosita con sto coraio dei noni faremo tuto quel par mantergnar vivo el nostro parlar e la nostra stória, incora con la difusion via internet dela nostra cultura Taliana Véneta.
Un grandíssimo strucon de man a tuti i amissi Véneti del Mondo. Ary Vidal
2009/7/2 Honório Tonial
ASVIRMONTAVE
Honório Tonial
Go sentisto dir che anca ”na busia
Assinar:
Postagens (Atom)