segunda-feira, 13 de maio de 2013

ROBERTO GIOVANNI ZANIOLO - ITALIA

CARA MAMA


Ea vita te me ghe dà
Te me ghe cresuo
Te me ghe curà
Te me ghe proteto

Grasie Mama /
Par mi Te ghe sofrio
Te eo ezevo nel to vizo
Eo vedevo nel to sorizo
Tirà quando pianzevo

Grasie Mama /
Te si cosi gr
Che no’ ghe xe paroe
Quando che penso a Ti
Me vien tanta comosion


Grasie Mama /
rimorso go dentro de mi
Par averte fato combatare
E qualche volta mancà de rispeto


Ma so anca che te me ghe pardonà
Grasie Mama /
Par sempre te me sarè visina
Anca se no’ te si pì
qua co’ mi
ma so che te revedarò
Te vojo ben Mam
Ciao e grassie! Giancarlo Fabbian



**********************************************************************************************************************************



Da:

Lorenzetto Franco (francocarlolorenzetto@alice.it)Inviato:

domenica 12 maggio 2013 17:27:20
A:

'Zaniolo' (amissi-mondo-veneto@hotmail.it)

Anca mi te mando ‘na poesia scrita anni fa con on viva a tute le mame del mondo.
F. Carlo Lorenzetto

STANOTTE ONCORA

Come ogni sera,
stasera oncora
da on cantonzin de cielo
i to oci varda drento i mii
e ’l to amore
come na rondena in volo, leziero,
se posa so la nià del me cuore,
intanto so la tela de la mente
i pensieri
scrive pagine de amore par ti.
In te la scudela del tramonto,
se smissia fior de desideri.
Voria sentir la to ozze
vegnar zo dal cielo
a inbonbegare el cuore
de chel profumo
che me fasea insoniare
sora na nugola de bonb
ciucciando dai sogni szucaro filà.
Ma intanto el cielo sa iluminà de luna,
so i me oci strachi se stua le stele…
ma son sicuro che
te sognarò stanote, oncora… Mama.











******************************************************************************************



Gardini Prosdocimo (prosdocere@gmail.com)

A:

Zaniolo (amissi-mondo-veneto@hotmail.it)
Cari amici ("amighi" in pavan) veneziani/veneti di Zaniolo ,
e caro dott. Zaniolo

Mamma
o par le stropie e le russe
me schianzignavo i zanocci!
Mi pianzevo,
ma ti, mamma, sempre bazi te me mandavi.
E mi te dizev
«Ma parché de mamma ghe ne zé una soea?»
E i snarocci de butel te me sugavi…
mamma, mamma, mama
ancora me vien da criare!
Padova ("Pava" in pavan), 12 maggio 2013
Grazie e cordiali saluti
Michele ×××××‎ Prosdocimo ΠροσδÏκιμSe non visualizzi correttamente la newsletter clicca http://www.s2contact.com/zaniolo/view_newsletter.php?itemid=329
Puoi richiedere la rimozione dalla lista inviando una e-mail a amissi-mondo-veneto@hotmail.it. ");

quinta-feira, 2 de maio de 2013

Luiz Gustavo Prandi

Honório Tonial
Prezado Luiz.
Peço desculpa porque fui submetido a duas cirurgias de cancer bucal e tenho dificuldades para falar ao telefone.
Por favor, manda um e-mail a hotohonorio@yahoo.com.br com o teu nome, endereço, rua, Cidade, Estado.
Prontamente entrarei em contato contigo
Podes acessar no Google o Blog do Talianeto e irás encontrar uma bela surpresa.
Um abraç

Prezado Luiz.
Peço desulpa poque fui submetido a duas irurgias de cancer bucal e tenho iiculdades para flar ao telefone.
Poe favor, manda um e-mail a hoohonorio@yahoo com o teu nome, endereço, rua, Cidade, Estado.
Prontamente entrarei em contato contigo
Podes acessar no Google o Blog do Talianeto e irás encontar uma bela surpresa.
Um abraço





Valter Susin


• Caríssimo Honório:


Sou esposo de Maria Isabel Demoliner Susin e te encontrando no Facebook não posso deixar de enviar esta mensagem. Sou Valter Antonio Susin e me lembro de você pelos anos de 1947, 1948 quando estudavas no Colégio Murialdo daqui de Ana Rech e ao mesmo tempo cuidavas dos alunos mais jovens. Em 1947 eu frequentava a 1ª Série do curso normal rural e repeti a mesma sério do ano seguinte 1948. Sou irmão do Pe. Aleixo Susin. Não sei se você se lembra de mim, mas aproveito para enviar minha saudação e meu abraço.Valter



Carìssimo Valter



Magari ai 87 ani, ompidi in marso , chi no se recorda del barbiero Susin ?
Te sarè so fiol , ME recordo ben anca de ti, ntel Murialdo al tempo dea guera. Dei combatenti del Monte Castelo.
- Che nostalgia de quei bei tempi e de quel paradisiaco posto.
Saludarte, lè um piaser pòpio grando.
Me son comosso a riveder, ntea me imaginassion, el colegio la bela cesa, e scoltar el blemblom dele campane..!
El profumo dei ioi e el udor dea ua scominsindo a mudrir.!
I Demolinr i è me grandi amighi, quà a Erechim. Chissà i sia parenti dea to sposa. Gente bona e importante.
Te saludo con un strucon de man de vero cuor.I me saluti anca a la to gente.
Nono Honório



quarta-feira, 1 de maio de 2013

Comentário

Referindo-se ao Dia do Trabalho , por afinidade lembramos o Salário Mínimo, o maior embuste oficial.......“fixado em lei, nacionalmente unificado, capaz de atender a suas necessidades vitais básicas e às de sua família com moradia, alimentação, educação, saúde, lazer, vestuário, higiene, transporte e previdência social, com reajustes periódicos que lhe preservem o poder aquisitivo, sendo vedada sua vinculação para qualquer fim”. Artigo 6°. Item IV dá Contituição de 1988.

Os legisladores que defendem e elogiam o atual Salário Mínimo brasileiro deveriam ser submetidos às respectivas Comissões de Ética e cassados sumariamente.
Onde está a nossa OAB? A Comissão dos Direitos Humanos. O Judiciário?
A “ cara de pau dos dirigintes do PT e aliados, festejam a data fingindo desconhecer a tortura a que o pobre trablhador é submetido..
Se estiver mentindo, por favor tomem as providências que julgarem meritórias.
O trabalhador brasileiro é roubado oficialmente!







terça-feira, 30 de abril de 2013

ALDO TONIAZZO

Caro HonórioTonial! Fui cirurgião dentista de profissão, aposentado a dois anos! Cirurgião dentista de segunda a quinta! Nos fins de semana, desde 1975, sou fotografo etnográfico, da Universidade de Caxias do Sul! Sou um dos fundadores do Ecirs, juntamente com a Cleodes Piazza e José Clemente Pozenatto, entre outros! O Projeto Ecirs, desde 75 se ocupa na recuperação da memoria da etnia Italiana! Maiores informações podes obter no tio Google! Aliás, vi que tens um dicionário do Talian que me interessa e vou pedir para meu mano Telmo Toniazzo, contador em Erechim, comprá-lo, pois em breve quero ir para aquelas paragens! O Telmo e o Celso, manos meus são os que geriram o Estar do Chile, de nossa familia, agora quase todo vendido! Não sei se chegastes a ver o link da UCS que postei No Talian. se não vistes posso mandá-lo! São mais de 40.000 imagens gerados por nós!

Abs



domingo, 21 de abril de 2013

Gianluca Morbin-Verona it

Luca Morbin 15 de outubro de 2012 11:22


bongiorno profesor...voeo complimentarme co lu dopo aver leto un articolo scrito in talian, mi so de Vicensa, e credo che anca i so noni i gera da ste parti...parche el ga la lengua de me nono. desso el diaeto veneto el cambia cadensa da un paeseto a che altro. non lo gavemo pi el vero veneto...me sa che lo conservè voaltri in Brasie, ma mi lo parlo sempre..soeo coi foresti a parlo Italiano. tanti saeuti!

sábado, 20 de abril de 2013

Renato Grando


Quando se parla in cultura taliana vien suito in mente l’idea de talianità. La talianità vol dir la identità pròpia dei migranti taliani e i sui dessendenti. L’è quel che ne distingue de tuti i altri, nò par èsser meio o diferenti, ma par portar una contribussion taliana a tuta la società gaùssa.
La preservassion dela cultura la ga de bisogno dela preservassion dela léngoa. Mantegner viva uma lègoa l’è mantegner viva la diversità cultural. Come el gà scrito Gilles Lapouge: Quando desaparece uma língua, é uma cultura que naufraga. Por isso, os lingüistas se transformam em caçadores de línguas doentes, mais ou menos como os naturalistas buscam, nas águas de Madagascar, um exemplo do peixe primitivo caeledanthes, ressurgido em 1935”. Os idiomas ameaçados de extinção são como seres vivos, animais ou vegetais ameaçados de extinção.
Conclusion depí che ciara. Ma, par disgràssia, se trova sempre persone che le pensa de nantra maniera. E persone de chi se spetaria altri pensieri e parole. Vui ricordar due fati. Par no dir che invento, vê dao i nomi e cognomi. Primo, Antonio Mottin (Ir. Élvio Clemente) el ga scritoto queste parole: “Qual seria a sorte do talian entre nós? Valerá a pena mantê-lo com a força política que algumas pessoas a instituições estão lhe emprestando? Mais vale um bom curso de língua italiana standard do que perder o precioso tempo em lecionar para crianças e jovens uma língua que não possui unidade de léxico, de sintaxe e morfologia mais perto do português que das raízes venetas”. (Imigração Italiana e Estudos Ítalo-Brasileiros, 1996. P. 254). Secondo, Frei Silvio Armigliato el ga scrito, più o meno queste parole, che nol capia parchè se scrivea ncora in dialeto sul jornal. Le saria cose sensa importansa par i giorni de incó.
Par preservar la cultura, sia taliana a qualunque altre, bisogna ver orgóglio de far parte de la sua cultura. In questo senso vui transcriver parte de un lavoro già publicato. Ècolo:
Talian, che parola zela? Cossa volela dir? Una idea sospeta? Una proclamassion d’onore? O la saria un semplice sbàlio?
Proarò risponder. Par scomissiar polito, credo, la meio maniera l’è ricordar una expression tante volte dita e scrita, e che la ga alsà le rece de nò poche persone. De una parte, e quà me meto in meso mi, la saria na belíssima Idea; da nantra parte, secondo diverse persone, la saria na expression de un’idea sospeta e pericolosa. Son drio far mension a la spression: MI SON TALIAN, GRÀSSIE A DIO.
Scoltando diversi comentàrii, fao trè rimarche:
Prima de tudo suligno quei che i la ga capio par roverso. Mi so ntalian gràssie a Dio, la saria un ritorno a le idee rassiste nazi/fasciste.
Seconda, persone meno sospetose le ga pensà che saria un pícolo sbálio sensa nessuna importansa. El giusto saria dir: Io sono italiano, grazzie a Dio.
Tersa, e par ùltimo, no semo davanti nè de una idea rassista, nè de un sbàlio de ignoranti. Mi son talian, grassie a Dio, la ze la spression dela léngoa, el Talian, fata dai imigranti italiani e dei soi dissendenti nel Rio Grande del Sul. Mi son talian, gràssie a Dio, la zé, sora tudo, la expression d’orgóglio e d’onore de una gente che, con tanto laoro, sudore e fede, la ga giutà far el Rio Grande de incó.